Ekaina iristen denean, gurasook bi urtaro besterik ez ditugula iruditzen zait: ikasturtea eta iraileko plangintza. Gainera, bata amaitu baino lehen hasten gara bestea prestatzen. Hori bai, momenturik egokienean: umeak nekatuta daudenean, klaseak arratsaldez amaitu direnean eta eskolaz kanpoko jarduerak ere bukatzear daudenean. Bat-batean, arratsaldeak libre dituzte umeak. Teorian albiste bikaina. Praktikan, logistika masterra. Eta horri gehitu behar zaio haurrek ere badutela oporren aurreko nekea. Nire alabari orain galdetzen badiot zer egin nahi duen irailean, erantzuna nahiko argia izaten da: “Ez dakit”. Edo zuzenean sorbaldak altxatzen ditu, munduko erabakirik garrantzitsuena eskatuko banio bezala. Hala ere, guk badakigu tranpa non dagoen: irailean jarduerarik gabe uzten badugu, hirugarren egunerako konturatuko da lagunak igerilekura, dantzara edo musika eskolara doazela. Eta orduan hasiko dira kexak. Horregatik, ekaina ez da ikasturte amaiera; matrikulen denboraldia da. Eta hor hasten da benetako ikuskizuna. Etxean planoak ateratzen ditugu koloretako errotuladoreekin ia udal hirigintza sail baten antzera. Astelehenean igeriketa. Asteartean ludoteka. Asteazkenean pianoa, baina kontuz, ezin du bat egin ingelesarekin... zerbait lasaiagoa, mesedez. Azkenean, iraila antolatzea ez da jarduerak aukeratzea; aire-kontrolatzaile baten lana egitea da. Eta dena ekainean, umeak arratsalde osoa sofan etzanda pasatzeko prest daudenean. Zein kaotikoa den gurasotasunaren sudoku hau...
