Brankaganetik kikuke

Zalantzak

09.11.2021 | 00:15
Marcelino, Cadizen aurkako partiduan.

Aspaldiko ikuskizunik ederrenaz gotza-tzeko aukerea euki genduan San Mamesen Vila-realen aurkako partiduan. Rayo Vallecanoren aurkako "istripua"ren ostean zuri-gorriek irabazi egin ebezan hurrengo partidu biak eta Katedrala gotorleku bilakatzeko bidean egoan. Edo horixe uste genduan behintzat Cadizen aurka jokatu aurretik. Ganera, Marcelinoren taldeak partidu handiak egin ebazan etxetik kanpo Espanyol eta Realaren aurka, Cornella-El Praten batez be. Kontuak kontu, aurretiko guztiek baikor egoteko arrazoiak emoten euskuen. Gure usteak, baina, ustel gertatu ziran, zuri-gorriek denboraldiko partidurik txarrena egin eben-eta, hamaika jardunalditan partidu bakarra irabazita etorren Cadizen aurka. Gatxa da ulertzeko lehen mailako profesional batzuk hain txarto ekitea partidu bateri, are gehiago etxean jokatuta. Eta, jakina, Cadizen aurkako partiduan ikusitakoak zalantzak sortzen ditu taldearen inguruan. Izan be, holako huts egite larriak eginda, ezinezkoa izango da-eta Europarako sailka-tzeko lehian egotea.

Plan ederra neukan azaroren 5eko iluntzerako Bermeon. Aimar Olaizolak Artza pelotalekua aukeratu eban bere kirol ibilbideko azken partidua joka-tzeko Bizkaian. Olaizola II-Zabaleta bikotea Urrutikoetxea eta Albisuren aurka. Kartel erakargarria ezelango zalantza barik. Tebasen Ligeak, ostera, Athletic-Cadiz partidua ipini eban pilota jaialdiaren egun eta ordu berean. Ez neban aukera-tzeko modurik izan, lan kontuek Katedralera joatera behartu ninduen-eta. Artza frontoia bete ebenek partidu bikaina ikusteko aukerea euki eben. San Mamesera joan ginenok, ostera, sufridu baino ez genduan egin geure taldea ezinean ikusita.

Marcelinok be sufridu egin eban aulkian, eta asko ganera. Athleticek aukera bikaina eukan sailkapeneko goialdean sartzeko baina zuri-gorriak ez ziran aukerea baliatzeko gauza izan zaleen aurrean San Mamesen. Triste eta hasarre agertu zan entrenatzailea partidu osteko prentsaurrekoan, taldeak huts egin eutsolako. Rayo Vallecanoren aurka, entrena-tzaileak sei aldaketa egin ebazan hamaikakoan eta taldeak txarrerako igarri eban. Cadizen aurka, ostera, ustezko talderik indartsuena zelairatu eban Marcelinok. Iñigo Martinez, Vivian eta Vencedor ez egotea ezin da onartu atxakitzat. Ez hori, ez beste ezer, Marcelinok berak esan eban moduan. Egun txar bat edozeinek euki leike, bai, baina egun txar hori hamabost jokalarik leku eta ordu berean batera eukitea, kezkagarria da benetan. Ganera, komodin hori –egun txarra izatearena– Rayo Vallecanoren aurka erabili eben.

Larogeta hamar minutu euki ebezan zuri-gorriek kontrako emaitzea iraultzeko baina ez ziran gauza izan. Lehen mailako atzealderik sendoena –gol gitxian jasotakoa behintzat– inoiz baino makalago ibili zan eta Cadizek ezer gitxi eginda lortu eban markagailuan aurretik ipintea. Erasora begira, Muniain, Williams, Berenguer eta enparauak ez ziran gauza izan pase bi erreskadan josteko eta are gitxiago arriskurik sor-tzeko Ledesmaren ate aurrean. Titulartasuna berreskuratu eban Oihan Sancetek be denboraldiko bere partidurik txarrena jokatu eban. Eta markagailuan hain goiz atzetik ipini izanak ustez sorturiko urduritasuna be, ezin da aitzakitzat hartu.

Horrelako porrotetatik ikasi egiten dala dinoe eta itxaron daigun Cadizen aurkako erredikulua baliagarri izatea Levante, Granada edota Getaferen aurkako partiduetan.

noticias de deia