<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0">
  <channel>
    <title><![CDATA[Deia - Langileak]]></title>
    <link><![CDATA[https://www.deia.eus/tags/langileak/]]></link>
    <description><![CDATA[Deia - Langileak]]></description>
    <language><![CDATA[es-es]]></language>
    <copyright><![CDATA[Copyright Deia]]></copyright>
    <ttl>60</ttl>
    <atom:link href="http://www.deia.eus/rss/tag/1089603/" rel="self" type="application/rss+xml"/>
    <item>
      <title><![CDATA[Otoi eta amen]]></title>
      <link><![CDATA[https://www.deia.eus/ortzadar/2022/11/02/otoi-eta-amen-6186772.html]]></link>
      <description><![CDATA[Gure egunerokotasunean presente izan ez arren, gure herri eta hirietan presentzia handia dute. Herriak hutsetik eraikitzen zirenean lehen elementua izaten zen. Begiratu non dauden zuen inguruan, leku esanguratsuetan kokatuta seguruenik, eta honen ingurutan eraikin garrantzitsuak egongo dira. Arkitektonikoki asko interesgarriak eta ederrak dira, gure historiaren parte izanik, eta etorkizuneko erronka izango da eraikin hauekin zer egin. Izan ere, milaka eraikin erlijioso daude, erabilera gabeak eta erortzear batzuk.]]></description>
      <dc:creator><![CDATA[Ander Zangitu Orbea]]></dc:creator>
      <guid isPermaLink="true"><![CDATA[https://www.deia.eus/ortzadar/2022/11/02/otoi-eta-amen-6186772.html]]></guid>
      <pubDate><![CDATA[Wed, 02 Nov 2022 18:31:00 +0000]]></pubDate>
      <enclosure url="https://estaticosgn-cdn.deia.eus/clip/e6921a9e-6282-4687-8113-a681c981014c_16-9-aspect-ratio_default_0_x625y1208.jpg" length="541258" type="image/jpeg"/>
      <media:content url="https://estaticosgn-cdn.deia.eus/clip/e6921a9e-6282-4687-8113-a681c981014c_16-9-aspect-ratio_default_0_x625y1208.jpg" type="image/jpeg" fileSize="541258" width="880" height="495"/>
      <media:title><![CDATA[Otoi eta amen]]></media:title>
      <media:thumbnail url="https://estaticosgn-cdn.deia.eus/clip/e6921a9e-6282-4687-8113-a681c981014c_16-9-aspect-ratio_default_0_x625y1208.jpg" width="880" height="495"/>
      <media:keywords><![CDATA[Arkitektura,Araba,Gipuzkoa,Eraikinak,Erlijioa,Luis Peña Gantxegi,Euskal arkitektura,Gasteiz,Donostia,Martxoaren 3a,Hildakoak,Langileak,Materialak]]></media:keywords>
    </item>
    <item>
      <title><![CDATA[Kredoa]]></title>
      <link><![CDATA[https://www.deia.eus/opinion/zirrikituetatik-begira/2025/10/10/kredoa-10193383.html]]></link>
      <description><![CDATA[Adinduak garenok gogoan ditugu Carlos Mejía Godoy, Elsa Baeza eta Los de Palacagüina abeslariak, eta beraien abestiak. Badago bat bereziki ezaguna “Creo en Vos” deritzona (Ofertorio de la misa campesina). Letra Carlosena, batzuen batzuk abestu zuten abesti zoragarria. Nire gustukoena Elsa Baeza abeslari kubatarraren ahotsetik entzundakoarena. Urteak aurrera eta kasualitatez berriro entzuteko aukera paregabea. Horra letra euskaratua: “Irmo sinesten dut Jauna zure gogamen aberatsetik mundu oso hau jaio zela. Jaio arazi zenuela bai zure esku bikainetatik. Artista eta margolari baten adimen paregabe baten borondatetik. Zure esku eta borondatetik edertasuna loratu zen, izarrak eta ilargia,  etxetxoak eta aintzirak sortu. Zuk sortarazi zenituen itsasora doazen eta ibaietan nabigatzen dabiltzan itsasontzitxoak. Zure eskutik datoz kafe-landa izugarriak eta  kotoi-soro zuriak Eta aizkora kriminalak elbarritu eta moztutako basoak. Baita kafe-soro izugarriak. Bai, zugan sinesten dut, arkitekto, ingeniari artisaua, arotza, igeltseroa eta ontzigilea. Zugan sinesten dut jauna, pentsamenduaren musika eta haizea, bakea eta maitasunaren eraikitzailea. Nik zugan sinesten dut Kristo langilea argiaren argia eta Jainkoaren egiazko semea zarena. Zu mundua salbatzeko Mariaren sabel apal eta garbian haragindu zinen. Sinesten dut kolpatua eta krudelki torturatua izan zinela,  gurutzean martiriatua, Pilato izanik, bere akats larria ezabatu nahian eskuak garbituz erromatar pretora inperialista, odoltsua eta bihotzgabea.  Zugan sinesten dut jauna, Kristo laguna eta ni lez, gizakia. Langilea. Sakrifizio izugarriarekin heriotzaren garailea. Gizon eta emakume berriaren aldarrikatzailea. Askapena, berpizkundea. Herri esplotatu eta menderatuen defentsaren lekukoa zeneramana. Bizirik zaude gugan, etxe, eskola, baserri, kale, familia, senide eta lantegietan. Zure borroka gupidagabe eta berpizkundean sinesten dut. Bizirik sentitzen zaitut. Sinesten dut zugan”. Kredoa. ]]></description>
      <dc:creator><![CDATA[Jose Manuel Bujanda]]></dc:creator>
      <guid isPermaLink="true"><![CDATA[https://www.deia.eus/opinion/zirrikituetatik-begira/2025/10/10/kredoa-10193383.html]]></guid>
      <pubDate><![CDATA[Fri, 10 Oct 2025 05:00:39 +0000]]></pubDate>
      <media:title><![CDATA[Kredoa]]></media:title>
      <media:keywords><![CDATA[Argia,Abesti,Langileak]]></media:keywords>
    </item>
    <item>
      <title><![CDATA[Apainen azpian aztarrika]]></title>
      <link><![CDATA[https://www.deia.eus/talaieroa/2024/03/21/apainen-azpian-aztarrika-8026363.html]]></link>
      <description><![CDATA[ESTATUKO enplegatu publikoen artean, baldintzarik onenak dituztenen grebarako eta bestelakoetarako arrazoiak ulertzeko ezgauza naiz egun. Hasteko, hemen ezin hitzartuzkoak diren gaiak mahairatzen dira, besteak beste, soldatak, sobera jakinda enplegatu publikoen soldatak Madrilen ezartzen direla, besteak beste, alderdi sozialistak, alderdi popularrak eta, hainbatetan, grebarako deiekin bat egiten duten zenbait sindikatuk halaxe egin dadin nahi dutelako. Hortaz, hemen negoziatzen eta hitzartzen dena lehenesteko borondate falta ez dago hemengo herri erakundeetan, Madrilen baizik. Edukira etorrita, hainbat dira kezkak, horien artean, behinenak aipatzearren: soldaten ehuneko hamarraren igoera, lanorduak doitzea, ustezko prekarietatea eta lanpostuen egonkortzea eta zerbitzuen pribatizazioa. Baina halako aldarrikapenen segidan badator beste egiaztapen bat atentzioa deitzen duena, herritarrei eskaintzen zaizkien zerbitzu publikoak, azkenaldian, okerrera egin dutela, hain zuzen. Ez dakit zer lotura dagoen enplegatu publikoen lan baldintzak hobetzearen eta herritarrei eskaintzen zaizkien zerbitzuak are eragingarriagoak izatearen artean. Izan ere, urteak daramatzagu lan baldintzak hobetzen, ez batzuek nahi adina, baina bai herritarren gehien-gehien lan-baldintzekin alderatuz gero, era nabarian… eta horrek ez du nahitaez ekarri zerbitzuak are hobeak izatea. Sindikatuen konplizitatea tarteko dela, zerbitzuak okertzearen atzealdean ez ote dago −ez bakarrik, ere bai baizik−, geroz eta enplegatu publiko gehiago dauzkagula haien betebeharrak eta herritarrei eman beharreko zerbitzua bigarren edo hirugarren mailan uzten ari direla? Berariaz aztertu beharreko kontua da. Hori zein zerbitzu batzuetan urtean galtzen diren lanordu kopurua. Datuak eskandaluzkoak dira estatuko enplegatu publikoen datuekin alderatuz gero, gure herri- erakundeetako sail eta zerbitzuetan eta, zer esanik ez, eremu pribatuan gertatzen ari dena erkatuz gero.]]></description>
      <dc:creator><![CDATA[Erramun Osa]]></dc:creator>
      <guid isPermaLink="true"><![CDATA[https://www.deia.eus/talaieroa/2024/03/21/apainen-azpian-aztarrika-8026363.html]]></guid>
      <pubDate><![CDATA[Thu, 21 Mar 2024 06:59:20 +0000]]></pubDate>
      <media:title><![CDATA[Apainen azpian aztarrika]]></media:title>
      <media:keywords><![CDATA[Langileak,Sindikatuak]]></media:keywords>
    </item>
    <item>
      <title><![CDATA[Lehen letrak  (eta II)]]></title>
      <link><![CDATA[https://www.deia.eus/opinion/zirrikituetatik-begira/2023/06/16/lehen-letrak-eta-ii-6934691.html]]></link>
      <description><![CDATA[D da langileen jefea eta agian tabernaren nagusia ere, gizon txikia, ile oso beltza, guztiz kizkurra, grazi handikoa, berritsua, beti txantxetan, oihuka hitz egiten duten horietakoa. Ia ia garrasika. Aspalditxo koltxoi saltzaile izan omen zen, baina susmoa daukat bere beste txantxa bat ez ote den. Bere garaian TVn azaltzen zen Konstantino aurkezlearen itxura eta ahotsa omen dut errepikatzen dit behin eta berriro. F dugu hirugarrena, terrazarik gabe ez litzateke ia ezer izango. R nagusia, emakumea eta irakurle amorratua, antzeko gustuak ditugu zer eta noiz irakurtzeko orduan. Hizketan iaioa, gaztea, kultua, ahots polita eta indartsua, jenio bizia duelakoan nago. A enparantza handi batean dago kokatua, umeentzat parke egokia, ume eta aitona-amonentzat. A-k terraza oso handia dauka, umeak jolasten, gurasoak zerbait hartzen. Ez naiz inoiz barruan egon, beti terrazan, ez dut atsegin E nagusia, gizona zerbitzari handi eta gizena, bezeroekin beti koipekeri merketan aritzen dena, hitz jario txatxua. Betidanik mesfidantza sortu izan didana, nahiz eta, egia esan, inoiz motiborik ez eman. B da bestea, gorriz kanpoko aldetik margotua, Donostia osoan leudekeen klasikoenetan klasikoena izan daitekeelakoan nago, terraza polita, barrualde erakargarria eta trasteleku edo almazen gisa antolatutako beheko solairuan oso zabalean komunak. Mota askotako gilda bikainak antolatzen dituzte. A nagusia, neska gazte, jatorra, euskaldun berri saiatua, gaztedia nagusi bezeroen artean, A-ren aita laguna daukat oso aspalditik. I dugu azkena, estima handitan dut. Nafarrak, Iruinarrikoak, ama eta seme-alabak eramaten dute eguneroko lana, famili langilea. P da ama, Nafarroako amabirjina baten izen klasikoa Lizarra ingurukoa hain zuzen. Ama jubilatzear, nekatuta omen hainbeste lan egin ondoren eta ahotsa jaitsiaz, etsituta, aipatu zidan pena eta tristuraz seme-alabek ez omen dute jarraitzeko asmorik. Lehen letrak. Izenak. Izanak. Direnak. Tabernak. Pertsonak. ]]></description>
      <dc:creator><![CDATA[Jose Manuel Bujanda]]></dc:creator>
      <guid isPermaLink="true"><![CDATA[https://www.deia.eus/opinion/zirrikituetatik-begira/2023/06/16/lehen-letrak-eta-ii-6934691.html]]></guid>
      <pubDate><![CDATA[Fri, 16 Jun 2023 05:23:29 +0000]]></pubDate>
      <media:title><![CDATA[Lehen letrak  (eta II)]]></media:title>
      <media:keywords><![CDATA[Langileak]]></media:keywords>
    </item>
    <item>
      <title><![CDATA[Ezin da]]></title>
      <link><![CDATA[https://www.deia.eus/opinion/zirrikituetatik-begira/2023/05/04/ezin-da-6758292.html]]></link>
      <description><![CDATA[BASOETAKO basa-bizitzaren artean murgilduta eta galduta ibili ostean, buelta hartu nuen baserri multzoraino. Tokia oso isila zen, inor biziko ez balitz bezala. Orduan ikusi nuen baserritar bikotea ortuan lanean, jo eta su. Edukaziozko diosala egin ostean ea ilarrak landatzen ari ziren, edota lekak ote ziren itaundu nien. Arin gerturatu zitzaizkidan biak berba egiteko gogotsu, eguneroko bakardadea uxatu nahian. Landatu eta jagon beharreko ortuariei errepaso egin ostean, lurra siku dagoela esan zidaten, total lehorturik, errekastoak ahuldurik eta apenas bustirik jaisten direla menditik, behinola berdetasuna zela nagusi inguru hartan, eta ez zutela jaki horiek ureztatzeko beharra sentitzen, zeruak ekartzen baitzuen deseaturiko euria, orain ez bezala. ]]></description>
      <dc:creator><![CDATA[Juanra Madariaga]]></dc:creator>
      <guid isPermaLink="true"><![CDATA[https://www.deia.eus/opinion/zirrikituetatik-begira/2023/05/04/ezin-da-6758292.html]]></guid>
      <pubDate><![CDATA[Thu, 04 May 2023 06:04:46 +0000]]></pubDate>
      <media:title><![CDATA[Ezin da]]></media:title>
      <media:keywords><![CDATA[Langileak,Lana]]></media:keywords>
    </item>
  </channel>
</rss>
